Categoriearchief: Fotografie

Even tussendoor: Dreischor reefballs

Het temperaturen dalen gestaag, zo ook de aantallen duikers op de parkeerplekken. Deze zondag zijn Eric, Arjan en Raymond na een korte oproepactie via Whatsapp naar Dreischor gegaan om daar een duikje te maken.

Het leven is al een beetje weg, maar als je heel goed kijkt kun je nog hier en daar wat zien.

Dreischor 30-11-2014 (Small)

 

 

 

 

 

Zoetersbout: een zoete duikstek

Detail kompaskwal

Detail kompaskwal

Op de laatste zondag van juli hebben Paula, Raymond, Daphne en ik een duikje gemaakt op Zoetersbout, ook bekend als Zijpe. Vanwege het succes van de week daarvoor (de midzomernachtduik georganiseerd door de RDF) gingen we, verwend door het rustige water en goede zicht, het nog een keer proberen. Het was laag water, en dus is de instap lastig (net zoals bij alle andere duikstekken met trap – die trappen zijn eigenlijk allemaal een meter te kort…). Het was gelukkig niet al te druk en het zicht was een meter of 3. Aliens amongst us (Galathea squamifera)En weer waren er kompaskwallen (Chrysaora hysoscella) te zien – erg mooie dieren. Let bij kompaskwallen op: de neteldraden lopen nog een flink eind door en aanraken met de blote huid schijnt pijnlijk te zijn. De vorige keer hadden Stefan en ik ook nog een aantal slakken gespot (bruine plooislak) maar nu waren hooiwagenkrabben en die kompaskwallen die de boventoon voerden. De mooiste verrassing was eigenlijk het oprolkreeftje (Galathea squamifera) dat we ontdekten. Deze kreeftsoort is behoorlijk schuw en verbergt zich zodra je met een lamp erop schijnt of te dicht in de buurt komt. Dit exemplaar kon (gelukkig) geen kant op, want hij zat in een ondiepe spleet. Deze soort komt steeds vaker voor in de Oosterschelde, en ze zijn bovendien erg fotogeniek.

ONK 2014 – de tweede dag

yum yumDe tweede dag van het ONK is al weer een week voorbij. De foto’s zijn door de deelnemende aqua viva leden opgestuurd naar de jury en het wachten gaat nu beginnen. Op 19 september dit jaar zullen de kampioenen en prijswinnaars bekend worden gemaakt. Alles wat Stefan, Sander en ik kunnen doen is ongeduldig wachten op dat wat komen gaat. Ikzelf ben wel te spreken over mijn foto’s, Stefan is ook niet ontevreden, van Sander heb ik nog niets gehoord. Maar gezien de nieuwe camera van Sander zouden de resultaten spectaculair moeten zijn.

Gobius nigerDe tweede dag was wederom een prachtige dag. Overwegend zonnig, een lichte bries. Stefan en ik hadden weer om 07:15 afgesproken bij de MacDonalds in Barendrecht. Dat werd helaas wat later omdat Stefan zich had verslapen. Gelukkig hadden we genoeg tijd. Onderweg naar Scharendijke haalden we Arjan in, waarmee we hadden afgesproken om te gaan duiken op de duikstek Kerkweg. Na het ophalen van ons wedstrijdnummer voegden we ons bij Arjan – de parkeerplaats liep al aardig vol. We kleedden ons snel om en gingen te water. De eerste foto die ik wilde nemen was de thema foto van dit jaar: half-onder/half boven. Vlak bij de ladder over de dijk kwam Stefan erachter dat hij nog geen eerste foto had gemaakt van zijn wedstrijdnummer. En dat is een probleem, omdat alleen foto’s na de foto met het wedstrijdnummer geldig zijn. Het overkomt Gobiusculus flavescenssommige deelnemers ieder jaar. Gelukkig ontdekte Stefan het op tijd. Na de verplichte foto liepen we terug naar de waterkant.  Ik waadde tot mijn middel het water in en “Oeps, wat is dat nou? Er loopt water in mijn droogpak”. Het bleek dat ik mijn bovenrits had dichtgedaan, maar niet de droogpak-rits. Nog een geluk dat ik niet van de steiger was afgesprongen. Nu we allemaal onze “ongelukjes” hadden gehad ging de rest van de duiken prima. Arjan had tijdens de eerste duik last met klaren en ging na de eerste duik naar huis, Na die eerste duik hadden Stefan en ik onze plaatjes dus kon de laatste duik worden gebruikt om wat nieuwe dingen uit te proberen. Arjan had op de ketting op één van de boeien een enorme hoeveelheid spookkreeftjes gezien en die wilde ik gaan fotograferen met een 105 mm macrolens met 36 mm extender. Dat viel niet mee: vrij in het water hangend, kijkend door een objectief die alles meer als 1:1 vergroot, waarbij het 3 mm grote onderwerp op en neer beweegt op het ritme van de golven is een vrijwel onmogelijke taak. Ik heb een uur bij de ketting gehangen en 2 enigszins scherpe foto’s kunnen maken, die qua compositie onvoldoende waren. Na de tweede duik vonden we het welletjes en leverden we onze foto’s in. Helaas hebben we Sander niet gezien. In de afgelopen week hebben we zitten wikken en wegen: welke foto’s sturen we in?  Op het moment van schrijven is dat ondertussen ook achter de rug. Wordt vervolgd op 19 september.

De eerste dag: ONK en ZK, 2014 editie

Oh jee, waar is Scharendijke?

Oh jee, waar is Scharendijke?

De eerste dag zit er weer op: Stefan, Sander en ik doen mee met de Onderwaterfotografie kampioenschappen. Stefan en ik hadden vroeg afgesproken: om kwart over zeven verzamelen in Barendrecht, spullen overladen in één auto en gezamenlijk op weg naar Zeeland. Scharendijke om precies te zijn. Onderweg kwamen we nog een omleiding tegen: de N57 was afgesloten. Omdat we toch lekker op tijd waren was dat geen probleem. De omleiding leek ons heel even terug te leiden naar Rotterdam, maar het bleek dat we met een hele wijde boog om Ouddorp werden heengeleid.

Toekomstig kampioenen?

Toekomstig kampioenen?

Daar aangekomen kwamen we nog een fervent fotograaf tegen: Sander, samen met Dewi. Sander en Dewi zaten op een camping ergens in Zeeland en hadden een “thuiswedstrijd”. Toch maar even op de foto, terwijl we de eerste plekken van het ZK, ONK en NK verdeelden.

In een een restaurant in een molen werd de aftrap gegeven van de kampioenschappen. Nieuw dit jaar was de mogelijkheid om mee te doen aan een extra categorie: videografie.  Na de aftrap en bekendmaking van de thema’s vlogen de eerste fotografen en videografen met rokende banden weg richting de duikstek. Ik moest eerst mijn flessen (bij)vullen. Als je buddy met een dubbel-12 aankomt dan moet je er wel voor zorgen dat je genoeg lucht bij je hebt! Wij besloten naar Het Koepeltje te gaan. Ik wist dat tussen de haven en het koepeltje een heel mooi dichtbegroeid gebied was die niet vaak bedoken wordt. Bovendien hoef je niet het hele &#%!-stuk te lopen maar kun je om de haven heen meteen te water. En dat deden we ook meteen na het omkleden. Helaas was het zicht, net als vorig jaar toch weer een beetje troebel – algenbloei en andere zooi in het water. Met andere woorden: oppassen met de backscatter dus flitsers zorgvuldig positioneren! Al snel vonden we onze plek, waar we als enige duikers (lekker rustig!) ons lekker konden uitleven. Er was veel te zien: Kreeft, Krab, Zwarte Grondel, Blonde grondel, groene wierslak, Grote vlokslak, Zeenaalden, Noordzeekrab, Garnaal en zelf een paar Ruthensparr grondels. Wat wij geschoten hebben wil ik om concurrentieredenen niet zeggen, maar Stefan heeft een heel fraai visportret geschoten en ik ben niet geheel ontevreden met mijn categorieën Macro en Visportret. Terug op de wal na de eerste duik hoorden we de aanwezige duikers al mopperen over het zicht. Ook kwamen we oud-kampioen Henny Blokvoort tegen. Die mocht om medische redenen  niet duiken maar dat weerhield ‘m niet om al snorkelend toch mee te doen aan de kampioenschappen. Het zou mij niets verbazen als hij met een paar interessante shots die niemand anders heeft op de proppen komt.

Supermacro garnaal

Supermacro garnaal

Voor de tweede duik plaatste ik wat verlengringen tussen mijn objectief en body. Omdat ik de foto’s toch al in de pocket had besloot ik voor supermacro te gaan. (De foto hiernaast is overigens van vorig jaar, publicatie van de nu gemaakte foto’s is nl. verboden!)

De tweede duik hebben we na een minuut of 65 moeten afbreken, Stefan probeerde het Grevelingenmeer leeg te drinken en dat viel wat slecht. Toen we uit het water kwamen bleek het overigens toch al tijd te zijn – snel kleedden we ons om en reden terug naar Scharendijke. Daar aangekomen konden we het niet laten om onze foto’s in het groot op een beeldscherm te bekijken. Er zaten slechte foto’s tussen, maar tjonge- ook een paar hele goeie! Nadat we de foto’s ingeleverd hadden kwamen we Sander en Dewi weer tegen. Die zaten op het terras lekker te genieten en we praatten nog wat na over de wedstrijddag. Het was Sander ‘redelijk’ vergaan maar hij was nog niet tevreden. Gelukkig is er nog een tweede wedstrijddag die we allemaal goed kunnen gebruiken. Daarover de volgende keer meer!

Clubduik Dreischor

Palaemon serratus

Palaemon serratus

Na een aantal cursussen is het eindelijk weer eens tijd voor lekker hobby-duiken: oftwel een clubduik in Dreischor.

Het weer zag er rustig uit, niet al te koud, maar ook niet echt warm. Aangekomen op de duikstek eerst even kijken: het water was glashelder. Dat beloofde een mooie duik te gaan worden. Terwijl Stefan en ik aan het omkleden waren kwamen Arjan en Raymond ook aangereden. Wat later dan gepland, maar dat was omdat Daphne  besloten had niet te gaan duiken, en Raymond daarom zijn droogpak nog moest halen van huis. (Anders was-ie nat gegaan, de bikkel). Even later stond iedereen klaar, maar oei: problemen: Stefan’s camerahuis gaf aan dat er een lek in zat. Omdat het – uit eigen ervaring – niet verstandig is dan te gaan duiken met de camera “al er een rood lampje brand” werd besloten de camera op het droge achter te laten en de buddy indeling om te gooien. Raymond met Stefan, Eric met Arjan.

Elysia virides - groene wierslak

Elysia virides – groene wierslak

Stefan en Raymond zwommen recht uit vanaf de steiger, en ontdekten een compleet rif op 10 meter diepte. Eentje die we nog niet eerder gezien hadden. Arjan en ik gingen linksaf en hielden de diepte beperkt. Je merkt dat het winter wordt: er was geen grondel meer te bekennen. Niet zo gek, het water is ondertussen nog maar 7 graden.  Krabben, kreeften en garnalen waren nog wel te vinden, evenals wat anemonen. Arjan ontdekte dat er tussen het wier grote

Ciona intestinalis

Ciona intestinalis

hoeveelheden wierslakjes zaten, de meeste nog maar zo’n 5 mm groot. Ook ontdekte hij dat dat zijn rits niet 100% waterdicht was en moest vanwege het binnenlopende vocht met bijbehorende kou het water verlaten. Ikzelf bleef nog even hangen bij een kolonie zakpijpen, Het blijven toch wel mooie dieren. Daar snel een foto van geschoten om daarna snel terug te gaan naar de auto. Daar had Stefan ondertussen een oude bekende gevonden: zijn duikgids van een vorige duikvakantie. Over toeval gesproken.

Afsluitend: een prima duik, water begint echt helder te worden. En ook kouder….

 

Beheerder

12 oktober, 2013

De onderwaterhockey pagina is gereed. Aan de onderwaterhockeyers de vraag of zij hier tevreden mee zijn.

Tegelijkertijd kunnen we via onze website ook youtube filmpjes draaien. Gewoon de link naar een youtube clip in het bericht zetten, en voila.

Bijvoorbeeld zo: